Pokazywanie postów oznaczonych etykietą poradnik. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą poradnik. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 8 lutego 2021

Zapowiedź - Katarzyna Kucewicz "Kobiety, które czują za bardzo"

 


Katarzyna Kucewicz

Kobiety, które czują za bardzo

ISBN 978-83-8188-127-2

Seria Poradniki psychologiczne

Premiera 23.02.2021

Opis wydawcy:

Wyjątkowa wrażliwość. Dar czy przekleństwo?

Czujesz się przytłoczona własnymi emocjami? Bardzo łatwo cię zranić? Nadmiernie przejmujesz się krytyką i zdaniem innych? Jesteś jedną z kobiet, które zastanawiają się: „co ze mną jest nie tak”?

Jeśli odpowiedziałaś na którekolwiek z powyższych pytań twierdząco, Kobiety, które czują za bardzo to książka dla ciebie.

Dowiesz się z niej m.in.:

  • czym jest wysoka wrażliwość, skąd się bierze i jak się przejawia.
  • kiedy wyjątkowa wrażliwość wpływa na życie.
  • dlaczego niektóre kobiety czują za bardzo.
  • czy wrażliwość może być sprzymierzeńcem.
  • jak zaakceptować swoją wrażliwą naturę. 
  • w jaki sposób pokierować swoim życiem zawodowym i prywatnym, będąc kobietą wysoko wrażliwą.
  • jak znaleźć miłość, czując za bardzo.

Psycholożka i psychoterapeutka Katarzyna Kucewicz doradza, w jaki sposób dbać o siebie, gdy się jest kobietą wysoko wrażliwą i jak czerpać siłę ze swojej wrażliwości. Pokazuje, jakie strategie zastosować, aby odnaleźć szczęście oraz spokój.

Katarzyna Kucewicz – psycholożka, seksuolożka i psychoterapeutka. Pracowała jako psycholog w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, obecnie współtworzy Ośrodek Psychoterapii i Coachingu Inner Garden. Autorka licznych tekstów w czasopismach psychologicznych oraz lifestylowych, ekspertka w programach telewizyjnych i radiowych. Zajmuje się psychoterapią indywidualną oraz terapią par.

 

wtorek, 1 października 2019

Premiera: "Młodość na dłużej" - Jak spowolnić proces starzenia się i do końca zachować zdrowie?

Jak spowolnić proces starzenia się i do końca zachować zdrowie?

Starzenie się jest naturalną i nieodłączną częścią życia. Mimo to większość ludzi obawia się tego procesu i jego skutków dla ciała i umysłu. A gdybyśmy tak mogli odsunąć te negatywne skutki w czasie i do końca życia pozostać w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej? Oto dobra wiadomość: Możemy! 

W Młodości na dłużej światowej klasy specjalista w dziedzinie medycyny przeciwstarzeniowej i estetycznej doktor Duncan Carmichael pomaga czytelnikowi zrozumieć, jak funkcjonuje organizm, i poznać czynniki, które stanowią o zdrowiu i tempie starzenia się. Zawiera oparte na najnowszych badaniach bezcenne wskazówki dotyczące wielu istotnych aspektów życia w zdrowiu, takich jak dieta, sen, funkcjonowanie układu hormonalnego. Autor nie oszukuje czytelnika, że wystarczy jeden cudowny preparat czy produkt spożywczy, by zachować wieczną młodość, jak przekonuje dziś wielu „ekspertów”. Uświadamia natomiast, że długie życie w optymalnym stanie zdrowia to wynik wielu skomplikowanych procesów zachodzących w organizmie przez całe życie i że człowiek wyposażony w odpowiednią wiedzę i żyjący świadomie, ma na te procesy wpływ.

Doktor Duncan Carmichael ukończył studia medyczne w RPA, zawodowo doskonalił się w Europie, gdzie zgłębiał problematykę żywienia, równowagi hormonalnej i medycyny estetycznej. Założył i prowadzi Institute of Healthy Aging w Kapsztadzie oraz siostrzaną placówkę w Dorset w Wielkiej Brytanii.



środa, 2 kwietnia 2014

Monika Piątkowska, Leszek Talko – Survival. Czyli jak zachować maniery w epoce fejsbuka

Życie w dzisiejszych czasach nie należy do łatwych. Nowe technologie i programy miały ułatwiać nam życie, jednak działają na odwrót. Dobrym tego przykładem jest wszechmogący fejsbuk, który zabiera nam każdą niezbędną sekundę oraz komplikuje życie towarzyskie. Monika Piątkowska i Leszek Talko zdecydowali się napisać poradnik o tym, jak przetrwać w świecie rządzonym przez to szatańskie narzędzie.

Jak sami podkreślają, stworzyli nie tyle współczesny poradnik savoir-viver’u, co raczej sztukę survivalu. Książka ta to przewodnik po dzisiejszym świecie, który pokazuje jak w nim sprawnie funkcjonować by się w nim nie pogubić. Autorzy otwarcie mówią, że współczesny savoir-vivre ma więcej wspólnego ze sztuką survivalu niż z tradycyjnie pojmowaną etykietą i wzorcem zachowań. Większość wskazówek dotyczących manier i norm regulujących stosunki interpersonalne dawno temu się zdezaktualizowały i odeszły w zapomnienie.

Piątkowska i Talko podzielili poradnik na kilka części, w których opisują specyfikę zachowań w konkretnych sytuacjach: gdy dziwi nas otaczający świat, gdy potrzebujemy przyjaciela, gdy wahamy się jak związek ma wyglądać, gdy rodzina nas zawodzi, gdy mamy kłopot z otaczającym nas światem, gdy musimy się sprężyć i zmierzyć, gdy dopadnie nas przestrzeń wirtualna, gdy toczymy batalie w pracy, gdy udajemy si na wakacje, gdy chcemy wyjść. Radzą jak postępować w sytuacji, kiedy np. wydaliśmy wszystkie pieniądze a do wypłaty jeszcze kawał czasu, albo kiedy wszyscy sugerują, że najwyższy czas założyć rodzinę i dają do zrozumienia, że zegar biologiczny nieustannie tyka.

Autorzy w zabawny sposób jak radzić sobie z codziennymi sytuacjami, które spotykają nas zarówno pośrednio, jak i bezpośrednio. Sposób, w jakim przekazują nam tę wiedze jest lekki i przystępny każdemu czytelnikowi. Przytaczają mnóstwo anegdotek ze świata polityki i show businessu, co jest dosyć ciekawym zabiegiem. Autorzy posługując się solidną dawką wiedzy, porządną ilością najnowszych opracowań między innymi z dziedziny psychologii oraz z humorem, który sprawia, że gorzka prawda o nas, jest nieco lepiej przyswajalna. Piątkowska i Talko pokazali nam źródła trudności przystosowania się do codzienności.

Książka „Survival. Czyli jak zachować maniery w epoce fejsbuka” prawdopodobnie jest ostatnią deską ratunku dla ludzi najbardziej zagubionych we współczesnym świecie, którzy mają trudności ze zdefiniowaniem własnej tożsamości i nadaniu swoim relacjom z otoczeniem pożądanego kształtu. Autorzy udowodnili, że problemy nie musza być barierą i przeszkodą w naszych relacjach społecznych. Pokonywanie ich krok po kroku oraz korzystanie z zasobów dzisiejszego świata powinno być przesłanką satysfakcji, a nie tylko i wyłącznie obiektem marzeń. Poradnik autorstwa Moniki Piątkowskiej i Leszka Talko jest obowiązkową pozycją dla wszystkich, którzy pragną wprowadzić zmiany w swoim życiu oraz poznać sztukę survivalu w XXI wieku.

Klaudia Kwiatkowska 

Za książkę dziękujemy:

wtorek, 15 października 2013

Obudź swoja kreatywność – Dagmara Gmitrzak – recenzja

Poza pisaniem poradników, Dagmara Gmitrzak zajmuje się również socjologią, a ponadto jest trenerką rozwoju osobistego, dziennikarką a także terapeutką technik holistycznych. Ukończyła Uniwersytet Warszawski w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych. Na swoim koncie ma pięć książek. Od 2001 roku prowadzi warsztaty rozwoju osobistego oraz szkolenia dla firm.

Jeżeli chcemy tworzyć, ale nie mamy weny twórczej czy też czujemy się wypaleni w swojej obecnej pracy i nie wiemy co mamy zrobić, to najlepiej jest sięgnąć po poradnik pani Gmitrzak. Pisarka przez cały czas przekonuje nas do tego, że życie jest jedną wielką wspaniała przygodą i stawia nam wiele fascynujących możliwości, które nie zawsze wiemy jak mamy wykorzystać. Zadaniem autorki jest pomoc w odnalezieniu swojego wewnętrznego artysty, odbędziemy podróż w głąb własnego umysłu. Przez całą książkę pisarka przekonuje, że każdy z nas posiada szczególny dar, nawet jeśli nie jesteśmy o tym przekonani. Zapewnia, że w każdym z nas kryje się znakomity twórca, ale nie dajemy mu dojść do głosu.

Przede wszystkim autorka pokazuje nam, jak radzić sobie z negatywnym myśleniem. Poznajemy różne typy osobowości i inteligencji ze szczegółowym opisem. Dowiadujemy się czym są lifeaventure i artventure, które pomagają nam spełniać największe marzenia. Dzięki poradnikowi zrozumiemy, na czym dokładnie polega fascynacja innymi osobami. Pisarka zagłębia się w naszym umyśle i odkrywa po kolei wszystkie czakry. Autorka pisze o duchowości, intuicji, inteligencji, świadomości oraz typach osobowości. Jednym słowem – jest to podręczna , podstawowa skarbnica wiedzy z psychologii.

Poradnik czyta się szybko i przyjemnie. Już sama okładka zmusza nas do myślenia. Autorka zadbała również o wewnętrzną estetykę: co chwilę pojawiają się inspirujące cytaty znanych ludzi, w każdym rozdziale znajdziemy różnorodne ćwiczenia, które stymulują umysł. Każda istotna informacja jest oddzielona od tekstu. Pojawiają się różne czcionki o różnej wielkości, dzięki którym łatwiej jest nam się odnaleźć. Każdy szczegół jest przejrzyście wypunktowany, co jest celowym działaniem autorki, które ma za zadanie pobudzenie naszej twórczości.

„Obudź swoją kreatywność” to poradnik jak rozbudzić swojego wewnętrznego, uśpionego twórcę. Autorka zapewnia, że w każdym z nas drzemie potencjał twórczy, a jej książka ma za zadanie go obudzić. Książka jest inspiracją do wprowadzenie zmian w swoim życiu. Mnie zdecydowanie zainspirowała.

Klaudia Kwiatkowska

                                                     Za książkę dziękujemy:

Zachcianki pod kontrolą - recenzja

„Zachcianki pod kontrolą” to dokładny poradnik co mamy robić, gdy zawładnie nami pokusa jedzenia, zdecydowanie silniejsza od nas. Dużym plusem jest to, że autorka sama przedstawia swój były problem- ogromne uzależnienie od tortów, czekolady i pieczywa. Jej rady wydają nam się przez to bardziej prawdziwe i łatwiejsze w zastosowaniu .

Doreen Virtute to specjalistka w dziedzinie zdrowego żywienia oraz emocjonalnego i fizycznego głodu .Jest między innymi autorką książek „Anielska dieta. Odżywianie na duchowej ścieżce” i „Uzdrawianie duszy i ciała”.

Autorka zwraca czytelnikowi uwagę ogólnie na organizm i na to, że każda zachcianka żywieniowa związana jest z typem osobowości i problemami emocjonalnymi danego człowieka. Jako jeden z najważniejszych narządów wskazuje żołądek( ogólnie też brzuch), i nazywa go centrum naszych emocji. Autorka uważa, że zachcianki pojawiają się z dwóch powodów ; jako pragnienie aby emocjonalnie poczuć się lepiej oraz jako chęci zmiany naszego poziomu energii.

Książka podzielona jest na części:
  1. Zaufaj swojemu organizmowi – tu dowiemy się np. jakim typem żarłoka emocjonalnego jesteśmy lub dlaczego jemy więcej w bufetach i podczas świąt (np. im więcej rodzajów jedzenia, tym więcej zjemy gdyż instynkt będzie dążył do zaspokojenia wszystkich potrzeb żywieniowych)
  2. Interpretacja zachcianek żywieniowych- tu już mamy konkretne porady jak pomóc samemu sobie w zwalczaniu pokus jedzeniowych , jak ważny przy tym jest nasz nastrój, oraz jak duży jest wpływ pokarmów na wzrost serotoniny (wytwarzanej głównie w czasie snu ).
  3. Naukowe podejście do zachcianek żywieniowych - tu znajdziemy dokładny opis jakiego rodzaju potrawy są jakby odpowiednikami naszych emocji i potrzeb np. ciasta i ciasteczka -pragnienie przytulania, przyjemności i wsparcia, słone przekąski – uczucie gniewu , niepokoju i stresu a masło orzechowe – potrzeba rozrywki.
  4. Zestawienie zachcianek żywieniowych – dokładna tabela naszych potrzeb jedzeniowych i ich najbardziej prawdopodobna interpretacja.
Najogólniej książka jest o leczeniu naszego apetytu. Autorka podkreśla, że najważniejszą rzeczą jest poznanie przyczyny , dlaczego sięgamy akurat po dany produkt czy potrawę, i to jest podstawą do osiągnięcia później zwycięstwa. Jeżeli będziemy umieć powiązać pewne potrawy z naszymi emocjami, bardzo łatwo osiągniemy sukces w zwalczaniu naszych zachcianek żywieniowych i będziemy mieli nad nimi pełną kontrolę.

Książkę naprawdę warto przeczytać, jest napisana w bardzo przystępny sposób a podane w niej wiadomości naprawdę potrafią zadziwić. Spróbujmy stawić czoła naszym zachciankom i przy pomocy Virtute Doreen rozprawmy się z nimi.


Małgorzata Pyzik

Za książkę dziękujemy:

niedziela, 13 października 2013

Biegnąca z wilkami. Archetyp Dzikiej Kobiety w mitach i legendach - recenzja

Szczerze pokochałam książkę "Biegnąca z wilkami. Archetyp Dzikiej Kobiety w mitach i legendach", którą napisała Clarissa Pinkola Estés, kobieta niezwykle skrupulatna i konsekwentna w prowadzeniu wątków i rozbudowująca analizę do tego stopnia, że już nic więcej nie da się powiedzieć na temat przez nią poruszony. Ciągle jestem pod wpływem emocji, które towarzyszyły mi podczas czytania i nie ukrywam, że ta czytelnicza przygoda, której byłam cząstką zachwyciła mnie do tego stopnia, iż postanowiłam napisać więcej o czytanej przeze mnie pozycji.

Jest to książka nieszablonowa, przemyślana i wymagająca. Te słowa niewątpliwie cechują prozę, która tworzona była przez ponad dwadzieścia lat. Nie jest to utwór lekki, zawiera bardzo dużo kulturowych odniesień. Nie porusza się w przestrzeni kultur, które zna każdy z nas, zaś oscyluje wokół przestrzeni znanej międzykulturowym specjalistom i psychologom.

Nigdy nie uwierzyłabym, że historie znane z bajek dla dzieci, baśni i legend mają podłoże psychologiczne tak niebywale rozwinięte, że ich omówienie, będzie odnosiło się do duchowej strony człowieka, do natury, która siedzi w nas głęboko. Nie uwierzyłabym, że wychodząc od prostej opowiastki można dać upust naukowym teoriom. Co więcej, jako czytelniczka odnosiłam wiele z tych psychoanalitycznych rozważań do własnego życia i przyznam szczerze, że to, o czym czytałam nie jest czczym gadaniem i bełkotem bez znaczenia.

Uważam, że to dopracowany w najdrobniejszych szczegółach poradnik dla każdego człowieka, który uświadamia nam, poprzez niemal obrazkowe opisy (baśnie), następstwa pewnych społecznych zachowań, kulturowe uwarunkowania i wewnętrzny dualizm każdego człowieka. Ta lektura uczy, choć do łatwych nie należy. Z pewnością sięgnę po tę książkę jeszcze nie raz, bo mam poczucie, że chciałabym zrozumieć więcej i wczytać się bardziej. Zdecydowanie potrzebuję czasu, by tę wiedzę strawić i uszczknąć z niej kolejny kawałek mądrości.

Uwielbiam wybrane przez autorkę odniesienia, bardzo cieszę się, że mogłam razem z nią przeżywać poszczególne historie i piętrzące się w nich aluzje do uniwersalnego egzystowania. Uzmysłowiło mi to, że faktycznie, gdzieś tam w każdej z nas tkwi ów opisywany archetyp Dzikiej Kobiety i nie wolno go stłumić, zagłuszyć i schować przed światem, bo przecież w życiu chodzi o to, by nam było dobrze, by życie nas cieszyło, byśmy potrafili z niego czerpać garściami, a to niemożliwe, gdy toczymy codzienną, wewnętrzną batalię, by ukryć prawdę o nas przed światem. Opisywany przez autorkę archetyp już od zarania dziejów nam towarzyszy i towarzyszyć nam będzie. Warto się z tym pogodzić i żyć z nim na zasadzie symbiozy.

"Biegnącą z wilkami" polecam każdemu, ponieważ jest to literatura wielu aspektów. Chciałabym napisać dość trywialnie, że ona bawi, uczy i wychowuje i chyba zawarłabym trzy podstawowe aspekty, które w tej prozie dostrzegam. Chciałabym czerpać z niej jak najwięcej i jak najwięcej przekazać dalej. Uważam, że wszystkie przytoczone w niej historie są rozwijające i prowokują do dalszej dyskusji.

Niewątpliwie książka Clarissa Pinkola Estés jest to pozycja, która plasuje się w moim indywidualnym rankingu w ścisłej czołówce, tym bardziej polecam ją wszystkim, którzy doceniają prozę z pogranicza literackich odległych kultur!

Olga Kowalczyk

www.retrams.blogspot.com

Za książkę dziękujemy



wtorek, 17 września 2013

Jak zmienić swe życie? - recejza

Czy zastanawialiście się kiedyś co oznacza być dobrym człowiekiem? Co trzeba czynić, by za takiego nas uważano? Czy bycie chrześcijaninem to pójście do kościoła w niedzielę i codzienne odmawianie modlitwy „Ojcze nasz”.? Czy życie i doświadczenia innych mogą nas czegoś nauczyć, a my wyciągając z tego wnioski unikniemy grzechu? Na te, i wiele jeszcze innych pytań od powiada Pierre Lefevre, ksiądz diecezji augsburskiej w swej książce pt. „Jak zmienić swe życie. Wielkie prawdy w 100 małych opowiastkach”. Są to autentyczne historie, które pozwalają przybliżyć nam, zwykłym śmiertelnikom, wiele prawd dotyczących Boga, wiary i miłości.

Ta niewielkich gabarytów książeczka składająca się z dwóch tematów głównych, a mianowicie: „Być Człowiekiem” i „Być Chrześcijaninem”, jest przedstawiona w formie pytań, odpowiedzi i nawiązujących do problematyki historyjek. Część o byciu człowiekiem porusza tematy związane z czterema najważniejszymi cnotami ludzkimi, czyli sprawiedliwością, roztropnością, męstwem i umiarkowaniem. Według autora, sprawiedliwość to nie tylko bycie traktowanym sprawiedliwie, lecz również gotowość oddania drugiemu człowiekowi jego sprawiedliwości; roztropność to dobranie odpowiednich środków przez dobrego człowieka, aby móc oddać sprawiedliwość, bez względu na to, jak będzie to trudne; męstwo to przeciwstawianie się zagrożeniom, które mogą człowieka zepchnąć z prostej drogi sprawiedliwości; umiarkowanie to czwarta cnota kardynalna, to przeciwstawianie się pokusom, które mogą odciągnąć nas z dobrej drogi.

Autor porównuje te cztery cnoty ludzkie do samolotu, gdzie sprawiedliwość jest motorem, siłą napędową, która sama w sobie nie wystarcza, aby samolot był sprawny. Potrzebny jest pilot, którym jest roztropność oraz dwa skrzydła unoszące samolot, czyli męstwo i umiarkowanie. Bez odwagi i umiarkowania następuje niesprawiedliwość.

Drugim tematem pracy Pierre Lefevre, jest „Bycie Chrześcijaninem”. Jest to wprowadzenie do wiary przy użyciu podstawowych tekstów modlitw, tj. Credo, Ojcze nasz, Dziesięć przykazań, sakramentów. I tak w przypadku „Ojcze nasz” autor zadaje pytanie: „Dlaczego powinniśmy zwracać się do Boga „Ojcze nasz”?” W odpowiedzi czytamy: „Ponieważ nas stworzył i uznał za swe dzieci”. W celu zobrazowania tematu przytoczona jest tu historyjka z Wersalu:
„ Król Francji Ludwik XV miał bardzo zarozumiałą córkę. Pewnego razu księżniczka zapodziała gdzieś złoty naszyjnik i natychmiast oskarżyła swą pokojówkę. – Pani – broniła się ta – czynicie mi wielką niesprawiedliwość. Na to wzburzona księżniczka krzyknęła: - Na co Ty sobie pozwalasz! Czy nie wiesz, że jestem córką króla? Służąca odpowiedziała ze spokojem: - A ja jestem dzieckiem Boga!”.
Historie dobrane w niniejszej książce w fantastyczny sposób obrazują zagadnienia poruszane w tej pracy. Niejednokrotnie wzruszają, bawią do łez, jak również skłaniają do rozważań nad istotą człowieczeństwa, nad tym, do czego dążymy, i czy aby na pewno w trakcie naszego życia postępujemy zgodnie z przykazaniami Bożymi, czy bliżej nam do tych dobrych, czy złych ludzi. Ludzkie doświadczenia tutaj zobrazowane pogłębiają naszą wiedzą nie tylko w zakresie religii ale również stosunków międzyludzkich, przypominają nam o hierarchii wartości, o której tak często zapominamy obecnie. Autorowi nie są również obce takie słowa jak moralność i lojalność.

Ten „poradnik” szczerze polecam zarówno wierzącym jak i osobom, które poszukują Boga i chciałyby zmienić swoje dotychczasowe życie na lepsze i ciekawsze. Odnajdziecie w nim odpowiedzi na ważne pytania dotyczące sensu życia.


Beata Dalla Valle

                                                     Książki otrzymaliśmy od

czwartek, 8 sierpnia 2013

Uwolnij swoj język. Jak zacząć konwersację i zdobyć przyjaciół - recenzja

Książka Dona Gabora pt. Uwolnij swój język jest praktycznym poradnikiem socjologiczno-lingwistycznym. Podtytuł pozycji brzmi: Jak zacząć konwersację i zdobyć przyjaciół i jest jednocześnie najkrótszym jest streszczeniem. Sam autor nie bez kozery jest określany mianem „mistrza konwersacji”. Istotnie Don Gabor jako osobisty trener umiejętności komunikacyjnych i autor wielu poradników ma ogromne kompetencje w zakresie retoryki i nawiązywania kontaktów międzyludzkich, a niniejsza pozycja lekturowa jest prawdziwą perełką w jego karierze.

Pierwsze wrażenie uderzające czytelnika to „amerykańskość” lektury. Styl, którym posługuje się Gabor, jest nieformalny, otwarty, budujący więź z odbiorcą i bardzo nowoczesny. Autor zwraca się do czytelnika per ‘ty’, a cały wywód ma charakter rozluźnionej gawędy. Odbiorca ma wrażenie uczestniczenia w wykładzie z lingwistyki stosowanej na jednej z amerykańskich uczelni, w których relacje między studentem a wykładowcą są dużo mniej formalne niż w Polsce.

Książka jest zbiorem praktycznych porad dotyczących prowadzenia satysfakcjonującej konwersacji oraz nawiązywania relacji międzyludzkich na różnych poziomach. Jest podzielona na cztery części odnoszące się do różnych rodzajów kontaktu i wielu aspektów rozmowy. Autor poświęca wiele uwagi zagadnieniom wiary we własne siły, asertywności, tolerancji i otwartości na kontakt. W książce można odnaleźć ponadto szereg wskazówek czysto technicznych dotyczących procesu konwersacji (w jaki sposób zacząć rozmowę, jak ją zakończyć, jak podtrzymać uwagę partnera konwersacji, jak nie mówić za dużo/za mało, jak kontrolować mowę ciała etc.). Porady zawsze są zilustrowane konkretnymi przykładami zdań, które możemy z powodzeniem zastosować w rozmowie.

Poradnik jest bardzo przyjemny w odbiorze. Niekwestionowaną zaletą jest lekki, potoczny styl. Ewidentnym plusem jest również organizacja formalna treści – rozdziały i podrozdziały są krótkie, dzięki czemu lektura nie nuży. Tekst wzbogacony jest praktycznymi tabelkami, wypunktowaniami, testami kompetencji konwersacyjnych, anegdotkami z życia autora oraz odpowiedziami na konkretne pytania. Szata graficzna – mimo że pozbawiona koloru – jest atrakcyjna i umila lekturę.

Jedną z najciekawszych partii książki jest rozdział poświęcony komunikacji z cudzoziemcami. Z tej części poradnika można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy na temat zwyczajów i kultury innych krajów. Jest to tekst interesujący tym bardziej, że pisany jest z perspektywy Amerykanina, a więc przedstawiciela społeczeństwa miltikulturowego. Spojrzenie Gabora na kwestię kontaktów z cudzoziemcami jest prostolinijne, otwarte i pełne tolerancji, a przez to niezwykle inspirujące.

"Uwolnij swój język" jest lekturą bardzo cenną i pożyteczną. Książka jest godna polecenia każdemu, kto chce skutecznie komunikować się z innymi, nawiązywać korzystne kontakty zawodowe i trwałe więzi osobiste.

Recenzje napisała: Magdalena Ciechańska

Za recenzję dziękujemy:

Darren Rowse, Chris Garret – ProBlogger. Jak czerpać zyski ze swojego bloga – recenzja

Darren Rowse i Chris Garret – Ci dwaj panowie zarabiają na życie jako bloggerzy. Ich blogi od kilku lat cieszą się wielką popularnością – ponad trzy miliony czytelników odwiedza miesięcznie ich profile. Można rzec, że obaj odnieśli wielki sukces w swojej dziedzinie.

Na początku swojej bloggerskiej kariery, Darren Rowse pracował w trzech różnych miejscach, do tego jeszcze studiował, a dopiero wieczorami w wolnych chwilach prowadził swój autorski profil, który traktował hobbistycznie. Darren uważał, że blog to nic więcej niż rozrywka, która pomoże mu poznać ciekawych ludzi podzielających jego zainteresowania. Tak zaczyna się historia człowieka, który jest ekspertem w swojej dziedzinie – jak skutecznie zarabiać na prowadzeniu bloga. Od 2005 roku pełnoetatowo zajmuje się prowadzeniem własnego bloga ProBlogger.com i zarabia miesięcznie sześciocyfrową kwotę. Poza pracą na blogu, Darren zajmuje się redagowaniem strony Digital Photography School oraz Twipp Twitter Tips. Natomiast Chris Garrett zawodowo zajmuje się doradztwem w dziedzinie marketingu internetowego, jest również autorem kilku książek na ten temat. Oczywiście jest również zawodowym bloggerem, prowadzi własny profil chrisg.com oraz blogguje na zlecenie innych kolegów z branży.

Po osiągnięciu tak spektakularnego sukcesu komercyjnego, panowie postanowili podzielić się swoimi przeżyciami, radami i doświadczeniami związanymi z prowadzeniem własnego bloga. I tak właśnie powstała ich wspólna książka zatytułowana „ProBlogger. Jak czerpać zyski ze swojego bloga”. Krok po kroku opisują proces zakładania bloga.

Najpierw tłumaczą, czym właściwie jest blog i o co w tym wszystkim chodzi. Już na początku zaznaczają, że nie każdy blog przynosi komercyjny sukces i nie należy się na to nastawiać na jakiekolwiek zyski, ale nie należy się również zniechęcać. Wiadomo, że nie od razu Rzym zbudowano i potrzeba czasu, aby swój blog zaczął na siebie zarabiać. W książce znajdziemy między innymi opis dwóch różnych typów blogów z zaletami i wadami każdego z nich; jak wybrać dobrą niszę i tematy, o których chcemy pisać i którymi będą się interesować czytelnicy; jak wybrać najlepszą nazwę dla swojego bloga; o czym konkretnie pisać; jak zdobywać reklamodawców, a wreszcie – jak zarabiać na swoim blogu.

Poradnik „ProBlogger. Jak czerpać zyski ze swojego bloga” jest przyjemny w odbiorze. Napisany jest językiem łatwym i przystępnym dla każdego czytelnika, nawet dla takiego laika jak ja. Czyta się go szybko, a każdy następny rozdział jest ciekawszy od poprzedniego. Od jakiegoś czasu intensywnie myślę o założeniu własnego bloga, ale nie miałam pojęcia o całym tym skomplikowanym procesie, dlatego dobrze, że książka trafiła w moje ręce. Książka jest bardzo pomocna i polecam ją wszystkim, którzy myślą o stworzeniu własnego bloga. Ja na pewno skorzystam z pomocnych rad Darrena i Chrisa.

Recenzję napisała: Klaudia Kwiatkowska



                                                        Za książkę dziękujemy:





poniedziałek, 15 lipca 2013

Recenzja: Joanna Wrycza - Bekier - "Szkoła twórczego pisania"

Joanna Wrycza - Bekier napisała typowy poradnik  o tym, jak napisać dobrą powieść. A posłuchać tej Pani warto, bo jako doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa oraz autorka kolejnych dwóch książek i bloga, wie o czym pisze. Co więcej - potrafi się w bardzo przystępny sposób swoją wiedzą podzielić.

Takie poradniki lubię. Nie ma tu bowiem truizmów w postaci, "żeby napisać książkę, trzeba siąść i pisać", lecz autorka rozbija proces tworzenia na etapy, każdy szczegółowo omawiając i zachęcając do ćwiczeń. A i samych ćwiczeń proponuje bardzo solidny zestaw. Zamiast zaś rozwiązań, przytacza konkretne przykłady z literatury, tak by można porównać swoje próby  do dokonań mistrzów słowa. Nie po to, by się załamać własnymi niedociągnięciami, lecz po to, by zrozumieć jak można do ideału dążyć.

Książka podzielona jest na trzy części: koncepcja, warsztat i wydawanie, zaś w ramach każdej części autorka rozwija w rozdziałach kolejne problemy, jak prawidłowa narracja, ciekawe dialogi czy umiejętne tworzenie postaci bohaterów. W każdym z tych rozdziałów jest seria zadań, które naprawdę warto starannie zrobić, gdyż nie dość, że pomagają ćwiczyć umiejętności, to jeszcze - tak w każdym razie było w moim wypadku - pozwalają na zrewidowanie poglądów o własnym talencie. Czasem na plus, czasem wręcz przeciwnie.

Książka nie jest gruba - 174 strony już z bibliografią, czyta się ją także ekspresowo. Znacznie więcej czasu potrzeba na realizację zadań. Nie mniej jednak spośród wielu poradników jakie miałam okazję czytać, ten jest naprawdę przydatny i warty swojej ceny (32.90 zł). Dla wszystkich, którym marzy się kariera pisarza pozycja obowiązkowa.

Recenzję napisała Agnieszka Bałaga-Kupis

Za książkę dziękujemy


piątek, 9 grudnia 2011

Jak dobrze pisać. Od myśli do tekstu - recenzja e-booka


Recenzowanie podręcznika , który łączy nie małą wiedzę z zakresu językoznastwa i tekstologii ze wskazówkami praktycznymi jest nie lada wyzwaniem.  Już we wstępie autorka pisze , że nie jest to typowy poradnik "jak napisać np.opowiadanie czy reportaż". Jednak , zawarte w nim wskazówki mogą okazać się przydatne przy tworzeniu własnego tekstu.

Autorką podręcznika jest pani Jolanta Maćkiewicz , która jest Kierownikiem Zakładu Języka Mediów w Instytucie Filozofii , Socjologii i Dziennikarstwa Uniwersytetu Gdańskiego. Książka jest efektem jej wieloletniej pracy ze studentami dziennikarstwa i polonistyki oraz rozmów z nauczycielami języka polskiego.

Tematem książki jest pisanie. Autorka omawia wszystkie fazy tworzenia tekstu. Udziela również wielu praktycznych wskazówek , które z pewnością będą przydatne przyszłym autorom. Skupia się np.nad tym jak dobrze napisać wstęp i zakończenie książki oraz nad funkcją opisów.

Język podręcznika jest zrozumiały dla czytelnika. Autorka w sposób rzetelny , a zarazem przystępny przedstawia zasady dobrego pisania tekstu. Oprócz "podręcznikowej" teorii jest w nim sporo wskazówek praktycznych i przykładów tekstów (np.opisu).

Dla mnie szczególnie interesujący był rozdział poświęcony Słowu. Nie sądziłąm , że ten z pozoru błachy temat może być aż tak interesujący. Autorka zwraca w nim między innymi uwagę na związek pomiędzy doborem słów a ich zrozumiałością dla czytelnika. Pisząc tekst chcemy aby był on właściwie odebrany przez odbiorcę to znaczy , że czytelnik zrozumie tekst , zinterpretuje go zgodnie z naszymi intencjami  oraz zareaguje na niego w taki sposób w jaki od niego oczekujemy. Dlatego , również piszący powinien zadać sobie pytanie "dla kogo pisze" i czy używa zrozumiałych słów dla danej osoby.

W książce można znaleźć wiele przydatnych informacji. Powinny być one powszechnie znane , ale często o nich zapominamy. Np. Po co potrzebny jest wstęp i zakończenie. Myślę , że może być ona idealnym prezentem gwiazdkowym dla młodych osób , które wiążą swoją przyszłość z zawodem pisarza lub dziennikarza oraz studentów kierunków humanistycznych. Dzięki niej z pewnością poszerzą swój warsztat i dowiedzą się wielu istotnych rzeczy na temat tworzenia tekstów. Kto wie może właśnie dzięki niej (a , właściwie zawartej w niej wiedzy) ktoś stanie się wybitnym pisarzem lub reportażystą?

Recenzję napisała: Monika Dec


E-booka otrzymaliśmy od:


Autor: Jolanta Maćkiewicz
Wydawnictwo: Naukowe PWN, 
Data i miejsce wydania: Warszawa 2010
Wydanie: pierwsze
Liczba stron: 224
ISBN: 978-83-01-16349-5
Fragment e-booka: dostępny na stronie ibuk.pl



środa, 21 września 2011

Ja Tata! Praktyczny poradnik dla młodych ojców


W zasadzie rzadko recenzuję książki. Tym razem nie mogłem sobie tego odmówić, bo spotkałem kilku kolegów z podstawówki i temat tej książki jakoś mi się z nimi połączył.



Każdy prawdziwy Mężczyzna wie, że są zajęcia męskie i babskie. Mężczyzna pracuje i zarabia na utrzymanie rodziny, kobieta rodzi i wychowuje dzieci. Zwłaszcza przy rodzeniu tylko by przeszkadzał, więc przez delikatność czeka możliwie blisko rodzącej i się nie wtrąca. Potem poczeka, aż żona dojdzie do siebie, ale nie będzie się w tym czasie obijał, tylko zarobi na wszystkie potrzeby dziecka. Będzie znosił jej humory przez jakiś czas, zanim zacznie się dopominać o swoje małżeńskie prawa i przez jakiś czas będzie tylko przypominał żonie, że mogłaby o siebie zadbać... schudnąć... bo taka, jaka jest po dziecku - wygląda fatalnie. No, ale jeśli ona się nie dostosuje, to trudno, jest na świecie dużo ładnych kobiet a żona nie musi się o tym dowiedzieć. 

Prawdziwy Mężczyzna zostawi jej pełną swobodę decydowania o domu, za to ze wszystkich sił będzie zarabiał na utrzymanie. Będzie brał nadgodziny i zlecenia i zostawał do wieczora, bo przecież ktoś musi zarobić na przedszkole i szkołę, podręczniki, ubrania, samochód na powiększoną rodzinę, może dom albo przynajmniej własne mieszkanie. Będzie zmęczony i rozczarowany, bo ani żona tego nie doceni ani dzieci. W okolicy czterdziestki odkryje, że coś złego stało się z jego życiem - żona wychowała jego słodkie maluszki na opryskliwe szczeniaki odnoszące się do ojca bez szacunku a do tego zbrzydła, chociaż dostawała prawie każdy grosz i nie robiła nic, tylko siedziała w domu... Postanowi zmienić coś w swoim życiu... Może założy nową rodzinę, póki jest jeszcze dość młody? Jest tyle ładnych kobiet, które polecą na dojrzałego, zaradnego Mężczyznę...

Człowiek, którego życie tak wygląda - najwyraźniej nie wpadł na żaden pomysł z książki "Ja, Tata!". I może lepiej, żeby jej nie czytał, bo trudno jest zacząć budowę więzi rodzinnych, kiedy dzieci już kończą liceum a żona ma dość faceta, który w jej życiu jest tylko nadąsanym portfelem. 


Facet, który właśnie o takim życiu marzy, też powinien dać sobie z tą książką spokój.Wszyscy inni kandydaci na ojców powinni przeczytać ją chociażby po to, żeby zastanowić się nad rolą codziennych drobiazgów w życiu.

Wydana przez Wydawnictwo Pestka książka Colina Coopera "Ja, Tata!" to przede wszystkim poradnik. Napisany rzeczowo, zorganizowany przejrzyście według kolejności podyktowanej rozwojem dziecka, z wyodrębnionymi problemami, z dużą ilością ciepłych, rodzinnych zdjęć. Wydany na dobrym papierze, podobnym do tych, na których wydaje się nowoczesne podręczniki szkolne. To ważne, bo książka ma służyć przez kilka lat i być pod ręką również w sytuacjach i miejscach, w których dziecko "zadba o czystość".

Omawia "bycie ojcem" od przygotowań do narodzin aż do chwil, kiedy mężczyzna staje się dla swoich coraz bardziej samodzielnych dzieci bardziej przyjacielem niż opiekunem. Czyni to dość szczegółowo, bo "diabeł tkwi w szczegółach" a życie codzienne składa się z drobiazgów, od których zależy, czy noworodek będzie miał poczucie bezpieczeństwa ważne dla całej jego przyszłości... i dla ojca, którego autorytet opiera się na tych właśnie pierwszych miesiącach.

Nie wychowałem żadnego dziecka, więc nie jestem najlepszą osobą do oceny przydatności praktycznej zawartych w książce porad... ale jestem z wykształcenia nauczycielem i muszę powiedzieć, że zarówno organizacja zagadnień jak i sposób ich wyjaśnienia zasługuje na wysoką ocenę. 

Całość napisano z humorem i życzliwością - ta kwestia zasługuje na kilka słów więcej. Colin Cooper nie udaje, że wychowanie dziecka to zabawa, chociaż poświęca sporo uwagi zabawie i jej roli w budowaniu więzi z własnymi dziećmi. Nie podaje dobrych sposobów, jak zmniejszyć sobie ilość obowiązków, przeciwnie: doradza branie na siebie jak największej ich części i jasno mówi, że rola ojca i męża w domu polega na odpowiedzialności i wspieraniu tych słabszych członków rodziny, czyli po męsku rzecz ujmując: wszystkich. Ale też pokazuje na każdym kroku, ile radości daje spełnianie tych obowiązków i jak tę radość odnajdywać na co dzień. Książka zawiera wiele krótkich historii opowiedzianych przez różnych ojców. Wszyscy oni dzielą przekonanie, że ojcostwo czy też w ogóle bycie mężczyzną polega przede wszystkim na wspieraniu rodziny a nie na wykonywaniu tzw. męskich gestów. Cooper sporo miejsca poświęca korzyściom z takiego stylu myślenia, a te korzyści dają się sprowadzić przede wszystkim do udanego i satysfakcjonującego życia rodzinnego.


Bo skoro tak czy siak mamy pewne zobowiązania - lepiej czerpać z nich radość niż udrękę...

Książkę otrzymalismy dzięki uprzejmości Wydawnictwa Pestka.
Recenzję napisał dla nas Piotr Olszówka. Recenzja również znajduje się na blogu Piotra: www.wujek-piotrek.blogspot.com

piątek, 9 września 2011

Konkurs :-)

Dziś do zgarnięcia fantastyczna książka: Poradnik dla babci i dziadka. Gry, zabawy, wskazówki, jak wesoło spędzać czas z wnukami.

Zadanie konkursowe:

Napisz w kilku daniach (max 10) jak Ty najchętniej spędzałaś/eś czas ze swoim dziadkiem lub/i babcią. Co w czasie wolnym porabialiście najchętniej?

Czas trwania konkursu: 

Konkurs potrwa: od 9.09 - 11.09.2011r. (włącznie)
wyniki ogłosimy: 12.09.2011r.

Nagroda:

Nagrodą w konkursie jest jeden egzemplarz książki Poradnik dla babci i dziadka. Gry, zabawy, wskazówki, jak wesoło spędzać czas z wnukami - Elizabeth LaBan. Książka wydana została przez Wydawnictwo Pestka.

Współczesne babcie i dziadkowie spędzają ze swoimi wnukami coraz więcej czasu i nie wystarcza im już jedynie opowiadanie bajek i chodzenie z dziećmi na spacery – chcą robić więcej. Poradnik dla Babci i Dziadka dostarcza dziesiątek porad i wskazówek, jak wesoło spędzać czas z wnukami. Znajdują się tu porady dotyczące opieki nad niemowlakiem oraz troszkę starszym dzieckiem, z którym można robić wiele wspaniałych i wesołych rzeczy. To doskonała książka dla każdej Babci i każdego Dziadka!

Najwspanialszym prezentem, jaki dzieci mogą otrzymać od swoich dziadków, jest wspólnie spędzony czas. Poradnik dla Babci i Dziadka to pomysły na wspólne gotowanie, tworzenie czarodziejskich Ogrodów Wróżek i tajemniczych Polan Skrzatów, stworzenie rodzinnego drzewa genealogicznego, wycieczki do zoo, zabawy na świeżym powietrzu (np. Podwórkowa Olimpiada albo Poszukiwania Czterolistnej koniczynki) i wiele, wiele innych… Wszystkie gry i zabawy są łatwe i szybkie do zorganizowania!


Zasady:

- W komentarzu poniżej proszę pozostawić swojego maila, by w razie wygranej można było się z Tobą skontaktować.
- Zwycięzców konkursu wybierze administracja bloga.
- Z zwycięzcami konkursu skontaktujemy się mailowo.

Nagrodę sponsoruje: