Pokazywanie postów oznaczonych etykietą książki biograficzne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą książki biograficzne. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 5 sierpnia 2013

Anna German. Tańcząca Eurydyka - Mariola Pryzwan - recenzja

"Myślę, że każdy z nas ma swoją gwiazdę. Może nią być miłość, praca, macierzyństwo… Tylko trzeba zrobić wszystko, żeby nie gasł jej blask. Moja gwiazda – to piosenka."

Mariola Pryzwan to znana nam nie od dziś polonistka, publicystka oraz biografka. Jest autorem ponad siedem biografii (min. Marii Dąbrowskiej, Anny Jantar i Anny German) oraz napisała dwie książki. Z zawodu jest bibliotekarką.

Anna German, to utalentowana piosenkarka, o której już powoli się zapomina. My młodzi, w większości wypadów jej nie znamy, za to nasi rodzice i dziadkowie wspominają wokalistkę z nieziemskim głosem. Urodziła się w Urgenczu, dopiero po paru latach wraz z rodziną osiedliła się w Polsce. Z wykształcenia geolog, lecz serce i duszę skradło jej śpiewanie. Znana w latach 60-tych jako Śpiewająca Eurydyka, przez jedną z najpopularniejszych piosenek wokalistki- "Tańczące Eurydyki". Jej drugą znaną piosenką jest "Człowieczy los", którą zaśpiewała u krańca swego życia. Dla wielu była wzorem do naśladowania, dzięki swej ambicji i uporowi stała się sławna aż w siedmiu państwach. Nie poddawała się i walczyła do końca z chorobą...

O jej życiu i karierze także powstał serial.

"Kiedy zobaczyłem ją pierwszy raz, zwróciłem uwagę na klasycznie greckie rysy twarzy i na zgrabną figurę. Tak to już jest, że najpierw widzimy zewnętrzność człowieka, dopiero potem jego duszę i charakter."

Biografia, to tematyka jaką czytam po raz pierwszy. Dzięki mojej mamie i babci, które bardzo często wspominają i oglądają o losach tej utalentowanej pisarki, sama zaczęłam podziwiać tę kobietę.

Książka ta to wspomnienia różnych osób- rodziny, przyjaciół, znajomych, pracowników i ich wypowiedziach na jej temat. Znajdziemy tu opowieści min. jej matki i męża, najbliższej przyjaciółki Anny Kaczaliny, licznych piosenkarzy: Ireny Santor, Andrzeja Dąbrowskiego, Krzysztofa Krawczyka i Sławy Przybylskiej, a także wielu innych aktorów, kompozytorów, reżyserów itp.

Każda z tych osób opowiada historię z życia Anny German, w których miał zaszczyt uczestniczyć- podziwiając ją na scenie, widząc jak rośnie i wspina się na szczyty ze swym śpiewem.

Wielkim atutem tej książki są zdjęcia. Jest ich tu ponad 300, kolorowe, czarno-białe, przedstawiające piosenkarkę w różnych latach, z różnymi osobami. Przez to biografia ma przejrzysty i kolorowy charakter. Na fotografiach jest ukazane świadectwo Ani, jej dokumenty, liczne dyplomy, czy też okładki z płyt.

Dodatkowo autorka wprowadza też listy, jakie piosenkarka pisała do znajomych i przyjaciół.

"Zakuta w gipsowy pancerz, długie tygodnie walczyła o życie, a następnie o powrót do zdrowia i śpiewania. Zaskoczyła wtedy niezwykłym męstwem, optymizmem, siłą woli i walki. Kilkanaście lat później tej siły już jej nie wystarczyło…"


Mając w ręce tą biografię spodziewałam się jednak czegoś innego. Chciałam dowiedzieć, się czegoś więcej o życiu tej kobiety z niepowtarzalnym głosem.

Większość z tych informacji jednak już wiedziałam, więc książka wydawała mi się trochę nudna... Na pewno jednak o coś moja wiedza się wzbogaciła i cieszę się, że posiadam tę pozycję w swojej biblioteczce.

Wydaje mi się, że jednak w książce jest za dużo wspomnień. Przydało by się też więcej słów od autorki książki, a jej słowa widzimy tylko na wstępie. Jej opinie, przemyślenia- tego mi zabrakło. Trochę więc się z nią męczyłam w te upalne dni :)

Książkę mogę polecić, tym co znają pisarkę i chcieliby się dowiedzieć o niej czegoś więcej, poszerzyć swoje informację o niej. Lecz, ci co chcieliby dopiero poznać Annę German nie polecam tej książki, bo zanudzilibyście się. Proponuję wtedy zacząć od serialu, a potem sięgnąć po biografię, jeśli byście chcieli.

Recenzję napisała: Marcelina Pomper
                                             Za książkę do recenzji dziękujemy:

„Ptak smutnego stulecia. Edith Piaf” Joanna Rawik


Joanna Rawik (czyli Joanna Gronkowska, urodzona w 1934 roku) to dziennikarka, aktorka i piosenkarka pochodzenia rumuńskiego. Pseudonim przyjęła pod wpływem lektury książki Ericha Marii Remarque'a. Karierę rozwijała w latach sześćdziesiątych, m.in. nagrywała płyty i grała w filmach i serialach. Aktualnie jest wykładowcą historii piosenki francuskiej w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku. Książka „Ptak smutnego stulecia. Edith Piaf” to kolejna pozycja biograficzna w jej dorobku literackim dotycząca tej francuskiej piosenkarki.

Autorka przedstawia w swojej książce biografię Edith Piaf, koncentrując się na anegdotach związanych z Francuzką. Poznajemy Edith Piaf od podszewki – zarówno jej życie artystyczne, jak i to prywatne, uczuciowe i rodzinne. Wydawać by się mogło, że na temat Piaf już wszystko zostało powiedziane i napisane, a jednak książkę Joanny Rawik czyta się z zapartym tchem, patrząc na jej bohaterkę zupełnie z innej perspektywy, niż przy lekturze innych jej biografii. Odkrywamy Edith Piaf na nowo i jest to naprawdę ciekawa przygoda. Jak napisała w epilogu Joanna Rawik: „Książka ta jest skromnym hołdem dla Artystki, która nauczyła mnie, że życie i sztuka to jedno”. To prawda – dla Piaf było to jedno i to samo.

„Ptak smutnego stulecia...” opatrzony jest ciekawymi, archiwalnymi zdjęciami artystki i jej bliskich. Są wisienką na torcie, jakim jest ta książka. Torcie, którym można się delektować godzinami lub połknąć go w całości i oblizać palce z lukru. Rzadko zdarza się tak perfekcyjnie napisana biografia, która nie nudzi, a wręcz przeciwnie, pobudza nasze rozgrzane tegorocznymi upałami umysły. To idealna lektura nie tylko dla fanów Edith Piaf, ale i dla każdego, kto chce poznać bliżej jedną z najciekawszych postaci XX wieku. Ja w każdym razie nie żałuję tego bliskiego spotkania z Edith Piaf...

Recenzję napisała: Karolina Furyk
Książkę otrzymaliśmy do recenzji dzięki uprzejmości

poniedziałek, 4 czerwca 2012

Wyniki konkursu z książkami biograficznymi

Kochani,

Na początek muszę powiedzieć, że bardzo mnie cieszy, że tak chętnie w naszym konkursie wzięliście udział!

1. Miejsce i książkę "Mourinho Anatomia zwycięzcy" otrzymuje: Prowincjonalna nauczycielka
"Codziennie rano kilka sekund musiałam poświęcić na to, by w tej siwowłosej kobiecie widzianej w lustrze dostrzec siebie. Dopiero, gdy kobieta dotykała twarzy, a ja czułam ów dotyk uświadamiałam sobie lata jakie minęły od chwili, w której mój czas się zatrzymał."
2. Miejsce i książkę "Chodzi mi tylko o prawdę" otrzymuje: boginiak@poczta.onet.pl za komentarz:
"Nienawidziła szparagów i kalafiorów, uwielbiała za to pomarańcze. Widziała w nich słońce, które mogłoby ogrzać jej serce nawet podczas uczuciowej zamieci... "
3. Miejsce i książkę "Adele" otrzymuje bubu.e@wp.pl za komentarz
Pociąg przyjechał punktualnie, wysiadła taszcząc malutką walizeczkę ze wszystkim co posiadała i od razu z nadzieją zaczęła wypatrywać dwojga ludzi, którzy mieli na nią czekać. Po chwili peron opustoszał i została na nim sama, usiadła więc na marmurowacyh schodkach przy czymś co wyglądało na nieczynny od lat kiosk i próbowała zatrzymać w sobie ostatnie strzępki nadzieji patrząc jak pociąg odjeżdża.

Nagrody w konkursie sponsoruje: