Pokazywanie postów oznaczonych etykietą legendy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą legendy. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 18 marca 2014

Umberto Eco "Historia krain i miejsc legendarnych" - recenzja


„Historia krain i miejsc legendarnych” już samą swoją okładką zachęca do zapoznania się z jej treścią. Gdy jeszcze dodamy nazwisko przewodnika tej narracji, Umberto Eco, oraz przepiękne fotografie i ciekawy tekst, przepadliśmy! Nic nas nie uratuje przed jej zakupem, czy to będzie miało miejsce w danej chwili, czy w przyszłości.

Niniejsza książka jest jedną wielką podróżą przez krainy i miejsca, które w przeszłości zostały utworzone i pielęgnowane ze złudzeń, iluzji, utopii. Prawdziwe, czy nie? Według Umberto Eco jest to warte zbadania i wyjaśnienia. Uważa, że legendarne krainy i miejsca są różnego rodzaju, jednak mają wspólną cechę: zależą od starożytnych legend, których pochodzenie ginie w otchłani dziejów. Jednak wiara w nie wciąż żyje, np. w to, że Atlantyda istniała.

Eco swoje rozważania zaczyna od pierwszych naukowych opisów kształtu ziemi. Znajdziemy tu teorie Sokratesa, Parmenidesa i Pitagorasa, jak również uczonych Średniowiecza. Zabiera nas w podróż do ciekawej historii kartografii i średniowiecznej myśli religijnej i świeckiej, aby ujawnić ich pochodzenie.
Bardzo ciekawym i ważnym rozdziałem są ziemie biblijne. Pomimo, że geografia biblijna jest dobrze znana, jest kilka miejsc, które nie są identyfikowalne i pogrążają się w legendzie. A zatem: gdzie jest miasto Saba? Miejsce pochodzenia królowej Saby? Gdzie są Mędrcy? Krótko mówiąc: gdzie jest granica między interpretacją literalną a alegoryczną?
Kolejnym rozdziałem po Biblii jest ziemia Homera i Siedem Cudów Świata. Następnie Wschód, który od wieków wpływał na zachodnią wyobraźnię. Wyprawy podróżników i badaczy przynosiły opisy cudownych krain, z bajkową scenerią, zaludnionych przez legendarne zwierzęta i mityczne stworzenia. Czy znacie legendę o księdzu Janie? Jaka prawda kryje się za tą historią? Na te pytania stara się odpowiedzieć autor.

Wszystkie legendarne krainy i ziemie najbardziej wzbudzały wyobraźnię filozofów, naukowców i pisarzy, a potem i czytelników w każdym wieku. Od „Dwudziestu tysięcy mil podmorskiej żeglugi”, „Alicji w Krainie Czarów”, „Podróży Guliwera”, do „Pustyni Tatarów”, krainy Tolkiena, są miejsca, gdzie pisarze i czytelnicy prognozują marzenia i koszmary. Miejsca, gdzie przez jakiś czas my sami mieszkamy i podróżujemy. Bo jest ogromna przyjemność w tym podróżowaniu na krańce Świata, gdzie historie są wciąż żywe i niestrudzenie wzbudzają naszą ciekawość.

Pewnie zapytacie: Cóż takiego jest w tej książce z przepiękną oprawą graficzną i odstraszającą ceną (139 zł), że należy po nią sięgnąć? Po pierwsze, jest wspaniale wydana, bogato ilustrowana. Jej lekturą można „delektować się” przy kawie, przeglądać od czasu do czasu, odkrywając nową historię, ciekawostkę . Ale oczywiście nie tylko z czysto estetycznych powodów. Jest to książka Umberto Eco, którego „Historia piękna” i „Historia brzydoty” są uznawane za bestsellery i z pewnością ta publikacja do nich też dołączy. Wreszcie, jest ciekawa, fascynująca i rzetelna. Napisana stylem, który charakteryzuje pióro wielkiego mistrza. Jej lektura to wielka przyjemność. Bogactwa wiedzy historycznej, filozoficznej i artystycznej pozostaje tylko pozazdrościć autorowi.

Czytelnikowi „Historii krain i miejsc legendarnych” pozazdroszczą natomiast Ci, którzy jeszcze nie mieli przyjemności jej czytać.

Beata Dalla Valle

Za książkę dziękujemy Wydawnictwu:

wtorek, 18 lutego 2014

Legendy chrześcijańskie - recenzja

Legenda – znaczy to, co powinno się czytać.

Legendy chrześcijańskie zostały wydane przez Księży Marianów, co gwarantuje rzetelne dobranie treści. Bardzo ciekawe jest już samo wprowadzenie napisane przez ks. Stanisława Klimaszewskiego MIC (MIC – Zgromadzenie Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny). Ze wstępu dowiemy się o różnicy legend powstałych w średniowieczy i tych powstałych w czasach nam bliższych. Przedstawiona jest sama idea legendy chrześcijańskiej jako chęć zgłębienia życia nie tylko Jezusa Chrystusa ale również i jego Matki oraz Świętych.

Książka podzielona jest tematycznie na cztery części: Chrystus w legendzie, Matka Boska w legendzie, Święci w legendzie oraz legendy różne. Podział ten jest bardzo logiczny, można by również pokusić się o podział zgodny z docelowym czytelnikiem. Część legend jest przeznaczona zdecydowanie dla młodszych czytelników. Są one napisane językiem oraz tematyką do dzieci.

Legendy pochodzą z różnych zakątków Europy: z Francji, Węgier, Chorwacji, Włoch, Hiszpanii, Czech, Polski. Część z nich jest autorstwa Jakuba de Voragine, który jest autorem Złotych Legend, które są zbiorem opowiadań żywotów świętych powstałymi w XIII wieku. Występowanie legend z okresu średniowiecza jest bardzo logiczny – legendy są bardzo charakterystyczne dla wieków średnich. Bardzo dużym zaskoczeniem jest pojawienie się w tym zbiorze nazwisk, których nigdy nie wiązałem z legendami chrześcijańskimi: Victor hugo (Urian połyka wilka), Lew Tołstoj (Pokutujący grzesznik), Hermann Hesse (Daniel i dziecko). Legendy napisane przez tych trzech autorów mają swój niepowtarzalny klimat i styl.

Legendy chrześcijańskie stanowią bardzo ciekawa lekturę. Są nie tylko przepełnione mądrością – mądrością uniwersalną, ale również pokazują różnice kulturowe w zależności od miejsca powstania legendy. Poszerzają horyzont myślowy, zachęcają do zgłębienia wiedzy na temat życie Jezusa oraz Świętych, zawierają w sobie mądrość oraz zachętę do bycia po prostu, tak zwyczajnie dobrymi ludźmi – a to jest wartość ponadczasowa.

Piotr Kowalik

Za książkę dziękujemy:

poniedziałek, 17 lutego 2014

Ezio del Favero _ Jest taki dzień ...legendy i bajki o Bożym Narodzeniu

Święta to taki czas, w którym częściej dopadają nas chwile zadumy czy też nawet melancholii. W księgarniach widzimy mnóstwo tytułów dotyczących Świętego Mikołaja, jak i samych świąt Bożego Narodzenia. Kolędy, które słyszymy jeszcze bardziej przypominają nam o nadchodzących ważnych chwilach.

Książka „Jest taki dzień ..legendy i bajki o Bożym Narodzeniu” dotyczy właśnie takich sytuacji – długiego oczekiwania a później cieszenia się daną chwilą. Bardzo ładnie wydana, w twardej oprawie i świąteczną szatą graficzną, zdecydowanie kusi czytelnika swoim widokiem. Treść podzielona jest na części – opowiadania, bajki oraz legendy. Dla mnie zdecydowanie najciekawszą jest ta dotycząca legend – możemy tu się dowiedzieć skąd wzięły girlandy, jak wyglądało stworzenie świata, i dlaczego to właśnie mędrcy, którym uda się zachować czujność, będą zdolni stawić się na najważniejsze w życiu spotkanie.

Bardzo piękna jest niewielka legenda o Gwieździe Betlejemskiej , która często stoi w naszych domach, na stole czy w oknie. Autor zebrał w tej części teksty ogromnie różnorodne, począwszy od opowieści o zmieniających się porach roku, a kończąc na mało znanej legendzie o Latarniku. Wszystkie one dotykają tematów świątecznych i wprowadzają w ten magiczny czas.

Opowiadania bardziej spodobają się mniejszym dzieciom. Ich bohaterowie to z reguły właśnie najmłodsi, ci dla których same już przygotowywania do świąt stanowią bardzo ważny rozdział w ich życiu. Sami na pewno pamiętamy jak wiele rzeczy w tym okresie nabierało ogromnego znaczenia i jak wiele jest w nas wspomnień z tego czasu do dziś. Mamy więc tu opowiadanie o dziewczynce, która ogromnie pragnęła dostać prezent od Anioła, czy też razem z inną młoda panną będziemy wybierać figurki do szopki. Równie ciekawe jest opowiadanie o kobiecie, która szykowała się na kolację z Jezusem i co tak naprawdę z tego wynikło..

Czytelnikowi na pewno spodoba się też cześć poświęcona bajkom. Zarówno ta o Niezwykłym Szczeniaczku czy o Bałwanie i Babuli przywoła uśmiech na jego twarzy.

Autor bardzo prostym językiem stara nam przybliżyć czas oczekiwania i wskazać nam znaczenie wielu elementów, które w sumie będą tworzyć radosne, świąteczne chwile.. Na czas przed wigilijny na pewno będzie to świetna lektura.

Książeczkę ilustrowała Renata Krześniak. Jej rysunki wprowadzają wiele ciepła i ogromnie urozmaicają tekst. Mimo że są czarno-białe, świetnie dodają uroku przedstawionych historiom.

I razem z autorem możemy stwierdzić:
„Na Boże Narodzenie święty Mikołaj, zastępy aniołów i wiele osób o wielkim sercu starają się uszczęśliwić każdego, choćby żył w najdalszym nawet zakątku świata. Obecność Boga wśród nas sprawia bowiem, ze ludzie czują się bliżej nieba.. I dziś, i dawniej jak ponad tysiące lat temu, pragniemy bowiem nieba i jego znaków pokoju”.
Małgorzata Pyzik

Za ksiązkę dziękujemy:

niedziela, 13 października 2013

Biegnąca z wilkami. Archetyp Dzikiej Kobiety w mitach i legendach - recenzja

Szczerze pokochałam książkę "Biegnąca z wilkami. Archetyp Dzikiej Kobiety w mitach i legendach", którą napisała Clarissa Pinkola Estés, kobieta niezwykle skrupulatna i konsekwentna w prowadzeniu wątków i rozbudowująca analizę do tego stopnia, że już nic więcej nie da się powiedzieć na temat przez nią poruszony. Ciągle jestem pod wpływem emocji, które towarzyszyły mi podczas czytania i nie ukrywam, że ta czytelnicza przygoda, której byłam cząstką zachwyciła mnie do tego stopnia, iż postanowiłam napisać więcej o czytanej przeze mnie pozycji.

Jest to książka nieszablonowa, przemyślana i wymagająca. Te słowa niewątpliwie cechują prozę, która tworzona była przez ponad dwadzieścia lat. Nie jest to utwór lekki, zawiera bardzo dużo kulturowych odniesień. Nie porusza się w przestrzeni kultur, które zna każdy z nas, zaś oscyluje wokół przestrzeni znanej międzykulturowym specjalistom i psychologom.

Nigdy nie uwierzyłabym, że historie znane z bajek dla dzieci, baśni i legend mają podłoże psychologiczne tak niebywale rozwinięte, że ich omówienie, będzie odnosiło się do duchowej strony człowieka, do natury, która siedzi w nas głęboko. Nie uwierzyłabym, że wychodząc od prostej opowiastki można dać upust naukowym teoriom. Co więcej, jako czytelniczka odnosiłam wiele z tych psychoanalitycznych rozważań do własnego życia i przyznam szczerze, że to, o czym czytałam nie jest czczym gadaniem i bełkotem bez znaczenia.

Uważam, że to dopracowany w najdrobniejszych szczegółach poradnik dla każdego człowieka, który uświadamia nam, poprzez niemal obrazkowe opisy (baśnie), następstwa pewnych społecznych zachowań, kulturowe uwarunkowania i wewnętrzny dualizm każdego człowieka. Ta lektura uczy, choć do łatwych nie należy. Z pewnością sięgnę po tę książkę jeszcze nie raz, bo mam poczucie, że chciałabym zrozumieć więcej i wczytać się bardziej. Zdecydowanie potrzebuję czasu, by tę wiedzę strawić i uszczknąć z niej kolejny kawałek mądrości.

Uwielbiam wybrane przez autorkę odniesienia, bardzo cieszę się, że mogłam razem z nią przeżywać poszczególne historie i piętrzące się w nich aluzje do uniwersalnego egzystowania. Uzmysłowiło mi to, że faktycznie, gdzieś tam w każdej z nas tkwi ów opisywany archetyp Dzikiej Kobiety i nie wolno go stłumić, zagłuszyć i schować przed światem, bo przecież w życiu chodzi o to, by nam było dobrze, by życie nas cieszyło, byśmy potrafili z niego czerpać garściami, a to niemożliwe, gdy toczymy codzienną, wewnętrzną batalię, by ukryć prawdę o nas przed światem. Opisywany przez autorkę archetyp już od zarania dziejów nam towarzyszy i towarzyszyć nam będzie. Warto się z tym pogodzić i żyć z nim na zasadzie symbiozy.

"Biegnącą z wilkami" polecam każdemu, ponieważ jest to literatura wielu aspektów. Chciałabym napisać dość trywialnie, że ona bawi, uczy i wychowuje i chyba zawarłabym trzy podstawowe aspekty, które w tej prozie dostrzegam. Chciałabym czerpać z niej jak najwięcej i jak najwięcej przekazać dalej. Uważam, że wszystkie przytoczone w niej historie są rozwijające i prowokują do dalszej dyskusji.

Niewątpliwie książka Clarissa Pinkola Estés jest to pozycja, która plasuje się w moim indywidualnym rankingu w ścisłej czołówce, tym bardziej polecam ją wszystkim, którzy doceniają prozę z pogranicza literackich odległych kultur!

Olga Kowalczyk

www.retrams.blogspot.com

Za książkę dziękujemy



niedziela, 15 września 2013

Tyniec w legendzie, literaturze i na starej fotografii - recenzja

"Historia Tyńca przypomina pory dnia. Co więcej, po zwyczajnym wzroście i schyłku, który zakończył się zupełnym upadkiem opactwa, przyszła odnowa, jak po nocy wraca poranek.”

Takie słowa Ojca Pawła Sczanieckiego można przeczytać na jednej z pierwszych kart przepięknego albumu wydanego przez Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC pt. „TYNIEC w legendzie, literaturze i na starej fotografii.” Pierwsze wydanie ujrzało światło dzienne wiosną 2006 roku a tytuł brzmiał „Tyniec w legendzie i literaturze”. Obecne wydanie wzbogacono nowymi fotografiami, stąd też zamieszczenie w tytule informacji o starych fotografiach, które dzięki uprzejmości mieszkańców Tyńca znalazły tutaj swe miejsce.

Zamieszczono również nowe teksty oraz wspomnienia m.in. Kazimierza Girtlera, w aneksie zawarto list adresowany do tynieckiego opata Andrzeja Brzechwy, którego autorem był zbuntowany protestant. Według Redakcji albumu, należałoby go czytać w miejscach, które są tu opisane. Jeśli jednak z różnych powodów jest to niemożliwe, tak jak miało to miejsce w moim przypadku, gwarantuję Wam, że dzięki szacie graficznej tej publikacji oraz XIX - wiecznym tekstom poczujecie magię, tajemnicę i specyficzny klimat tego miejsca, nawet w zaciszu swego mieszkania.

A zostało to uczynione w sposób bardzo oryginalny, i mający związek z opisem historii Tyńca, jak powyżej, według Ojca Pawła, a mianowicie:
„Teksty chronologicznie uporządkowane wpisują się w poszczególne pory dnia. Od Poranku, w którym poznajemy początki tynieckiego klasztoru, przechodzimy do Południa, by tam zobaczyć, jak klasztor i osada rozwijały się w złotym wieku, który ich wszakże nie ominął. Następnie musimy przejść okres ciężki i burzliwy w historii Tyńca, a zatem Wieczór i Noc, ale to tylko po to, by dotrzeć do nowego Poranku.”
Dzięki literackiemu przekazowi tak znanych autorów, jak m.in.: Jan Długosz, Henryk Sienkiewicz, Józef Ignacy Kraszewski, Włodzimierz Tetmajer, Stefan Żeromski oraz wspomnianemu już tutaj Ojcu Pawłowi Sczanieckiemu, poznajemy legendy związane z klasztorem w Tyńcu, np. legendę o Walterze i Helgundzie, legendę o Walgierzu Wdałym, legendę o studni tynieckiej. Dowiadujemy się kto założył tyniecki klasztor, jak wyglądało życie i jakie były obyczaje w klasztorze na przestrzeni wieków, przedstawiono tu losy klasztoru podczas wojen, jego wzloty i upadki. Zamieszczono również gawędy o Tyńcu i okolicach oraz przedstawiono tę bardziej poetycką stronę Tyńca, czyli Skałę Mnichów, tyniecki wieczór, poranek pełen światła. Wszystkie te piękne słowa i opisy „ubrano” w niesamowicie piękną szatę graficzną, uzupełnioną fotografiami w technice „sepia”, co pobudzało moją wyobraźnię.

Rzadko kiedy czytając o historii jakiegoś obiektu bądź miejsca, czułam tak ogromną przyjemność. „Delektowałam się” każdą minutą spędzoną nad poznaniem treści niniejszego albumu. Myślę, że to za sprawą języka, w którym napisane są teksty, to po pierwsze. Po drugie szata graficzna oraz nieprzeciętne wydanie (format A4, okładka w kolorze żółtym, która bardzo zachęca do sięgnięcia po tę publikację). Wielkim atutem są też zdjęcia klasztoru, jego wnętrz i okolic, wraz z konkretnymi, rzeczowymi opisami. Całość oddaje niesamowity klimat tego miejsca i jego mieszkańców.

Jeśli chcesz zatem Czytelniku dostąpić doznań estetycznych podczas czytania książki, jeśli cenisz sobie poznawanie miejsc i ich historii poprzez opisy literackie, lubisz historię, legendy oraz stare fotografie, nie zwlekaj i sięgnij po ten album, a przeniesiesz się w inny świat: świat tajemniczy, gdzie rządzą pory dnia: Przedświt, Poranek, Południe, Wieczór oraz Noc.